يک مرد...

آه اي قلب محزون من ديدي كه چگونه سودا رنگ شعر گرفت.

ديدي كه جغرافياي فاصله را چگونه با نوازش نگاهي مي شود طي كرد و ناديده گرفت.

ديدي كه رنجهاي كهنه را با ترنمي مي شود به يكباره مي شود فراموش كرد.

ديدي كه آزادي لحظة ناب سر سپردن است.

ديدي كه عشق يك اتفاق نيست، يك قرار قبلي است ، يك تفاهم ازلي

از ازل بوده و تا ابد ادامه خواهد داشت...